Geplaatst op: dinsdag 2 februari 2010
Door: Gerard Driehuis
Categorie: Wetenschap
Bronnen: The Daily Telegraph, Aamzon

Dr David Dosa, geriater en hoogleraar aan de Brown University, heeft een opmerkelijk verhaal geschreven, eerst in een wetenschappelijk tijdschrift en nu in een boekje. Het verhaal gaat over een kat die de dood voorspelt. 
Het beestje, afkomstig uit een asiel, leeft in een verpleeghuis in  Rhode Island, waar met name zwaar dementerende patienten zijn opgenomen. De poes laat zich weinig gelegen liggen aan de patiënten. Behalve. Behalve als die patiënten op het punt staan dood te gaan. Dan wil de poes per se de kamer in van de stervende en bleef daar opgerold liggen.
Al meer dan 50 keer heeft hij zo de dood voorspeld. Eenmaal wilde de zusters het beest op het bed leggen van een stervende. De poes wilde niet, en vluchtte naar een andere kamer. De patiënt van die andere kamer was enige uren later dood, de patiënte van wie de verpleegsters dachten dat zij dood ging leefde nog een paar dagen.
Soms proberen de zusters de poes weg te houden uit een kamer. Dan gaat de poes aan de deur krabben. En als hij dat doet is het pleit beslecht: de patiënt achter die deur zal heel spoedig sterven.

En voor wie denkt: dit wist ik al, er is toch nieuws. Doktor Dosa heeft de ervaringen met de kat goed gedocumenteerd bijeen gebracht in een boek. "Making rounds with Oscar: the extraordinary gift of an ordinary cat".
Het boek verschijnt, jawel, vandaag, zodat er alle reden is om vandaag Oscar in het zonnetje te zetten.
Voor wie het boek wilt bestellen: link 2.

Bronnen: The Daily Telegraph, Aamzon

Dit is allang geen nieuws meer want dat was al tijden bekend, zie bijv. : http://player.omroep.nl/?aflID=10352763 rond de 8e minuut.

Ik hoop maar niet dat Poestradamus in 2012 opgerold aan de ingang gaat liggen van het verpleeghuis.....

ONLY IN AMERICA. Daar geloven ze ook in heksen e.d. Vraag is natuurlijk waarom gaan daar ook mensen dood waar de poes niet komt?

Da's een heel oud verhaal, W.I.K.. Niet bepaald een hoogtepunt uit de wereldjournalistiek van vandaag.

Vandaag 2-02-2010 verschijnt het boek waarin dr. Dosa nauwkeurig beschrijft wat de kat kan en doet. Dat nieuws konden we niet eerder brengen.....

...En een wetenschapper denkt dan meteen dat de causaliteit bestaat tussen een neveneffect van een (bijna-)dode patiënt en de kat: Een electrische deken, een hogere temperatuur, afscheidsbezoek. Maar geen hekserij.

De kat werd onlangs behandeld tijdens het college Klassieke Geschiedenis.

Magere Hein in de gedaante van een kat.

Kwestie van ervaren i.p.v. verklaren.
Wereld bestaat immers niet uit cijfers en letters.

ook bij vpro boeken werd het al behandeld, zondag 11.25 uur.

Aha. Mijn oma zei eens dat een kat nooit op het bed van een oude vrouw mocht liggen, want de kat nam volgens de overlevering de kracht van de oude vrouw. Kennelijk hadden ze al eerder dit fenomeen ontdekt: een verband tussen stervende bejaarden en de aanwezigheid van de kat.
Overigens zei ze dat een baby ook niet bij een oude vrouw op bed mocht liggen, maar ik weet niet meer of dit nu slecht voor de baby zou zijn of voor de oude vrouw, maar het had ook te maken met het nemen van de krachten van de ene door de andere.
Mijn kat ligt altijd bij mij in bed en krabt aan de deur als de deur dicht is, om bij me te komen.

Daar hoef je geen kat voor te zijn. Ik kwam op bezoek bij familie in het ziekenhuis. Er lag aan de overkant een man. Hij sliep rustig. Maar er ging een vreemde straling van hem uit.
Die zag mijn mede bezoekster niet. Ik vroeg de patiënt die naast hem lag, hoe het met hem gesteld was. Dat doe ik nooit, maar deze keer dwong me iets. Prima, zei hij, deze man is vanmorgen geopereerd,en het is allemaal goed verlopen. Ik zei tegen mijn medebezoeker, hij is vannacht nog dood.
En dat was ook zo, merkte ik de volgende dag.

Suzan, dat is een handige eigenschap. Ik was eens met mijn kat bij de dierenarts en ik zat in de wachtkamer. Een vrouw kwam binnen en ze keek naar mijn kat. Ze besloot mijn kat in te stralen met magnetische straling. Ze wreef over de kat en schudde haar handen af. Ze zei dat het goed zou komen. De kat had zware operaties gehad en ik bezocht vrijwel dagelijks de dierenarts met hem. De kat overleefde dit inderdaad en herstelde perfect. Helaas stierf hij een jaar later doordat ik hem besmette met een ziekenhuisinfectie aan z'n slokdarm, die ik zelf had opgelopen.

Door: Juriste"
Ja-heel wonderlijk- ik had die mogelijkheid zonder het te weten.
Ook bij planten, bomen en dieren. Het is een vreemde vorm van genezen, of groeien. En eigenlijk ook niks bijzonders.Het is zo simpel, dat je gaat denken iedereen kan het.
Maar die man in het ziekenhuis was kennerlijk al op weg naar de eeuwigheid.Dat proces is niet meer te stoppen-vermoed ik.( daar moet je Jezus voor zijn) Wat ellendig voor je, dat einde" van je kat,(ik heb dat ook meegemaakt, mijn kat was twintig jaar).

Uw reactie

Vink aan als u niet wilt dat uw emailadres gepubliceerd wordt