Geplaatst op: woensdag 16 december 2009
Door: Gerard Driehuis
Categorie: Economie
Bron: Financieele Dagblad

Ongetwijfeld een van de slimste marketingsuccessen van deze tijd: Nespresso. Koffie voor mensen die van lekkere koffie houden, maar ook voor mensen die willen laten zien dat ze dat doen. En dat dan allemaal zo georganiseerd dat na verloop van tijd de fabrikant van de koffie alles van je weet enje dus alles kan slijten. Het Financieele Dagblad heeft een reportage over het succes.  Gebruiker Patrick van der Pijl was veraast dat hij bij Nespresso werd begroet als een oude bekende. ‘Het is verbazingwekkend. Ze wisten bij Nespresso dat ik een tweedehands apparaat had. Dat het al drie keer was gerepareerd en dat het nodig moest worden ontkalkt.’
En dat allemaal vanwege de club. De Nespresso gebruiker wordt lid van een club, anders kan hij geen koffie bestellen. En die club houdt alles bij. Die club is overigens ontstaan als noodgreep. "De retail was absoluut niet geinteresseerd toen wij Nespresso in de markt zetten. We hebben een jaar lang aangemodderd en zijn toen marginaal met eigen winkels gestart,"  zegt Nespresso. En met de club via internet. Wat dus in eerste instantie niet lukte, blijkt achteraf van essentieel belang te zijn.
       Irritant of indrukwekkend, feit is dat er lange rijen staan bij de acht vestigingen van De Bijenkorf waar de Nespresso-machines en -cups te verkrijgen zijn. Hetzelfde geldt voor de winkel — boutique zoals ze het bij het Zwitserse concern zelf graag noemen — in de Amsterdamse P.C. Hooftstraat. En dat moet het ook zijn vanaf maandag aan de Plaats in Den Haag.
       Kortom: Nespresso is razend populair. In de eerste negen maanden van dit jaar groeide de koffiepoot van Nestlé met 28%, zonder overnames. En dat gaat al zo sinds 2000. De espresso’s, die vanaf 2006 consequent worden aangeprezen door acteur George Clooney, zijn goed voor een jaaromzet van € 1,66 mrd. De Nespresso Club heeft een grote bijdrage geleverd aan deze groeispurt. ‘Het is een van de drie succesfactoren achter het geheim van Nespresso’, zegt Daniel Blarer, general manager van Nespresso Benelux. De andere twee zijn het gebruiksgemak van de machine — cup erin, hendel omhalen en klaar — en de koffiekwaliteit.
Youp van 't Hek is (uiteraard) minder enthousiast: ‘Die engerds houden bij welke koffie wij slurpen’.

 

 

Bron: Financieele Dagblad

Dit is wel interessant. Bij alle geklaag over privacyschending door de overheid en aanverwante instanties (zeer terecht in het geval van het EPD trouwens, dat is een onding) vergeten mensen wat ze zelf aan het internet toevertrouwen.
Overigens ken ik al heel wat middenstanders, bijv. fietsenmakers, die ook alle transacties opslaan in de computer. Soms is dat best handig, voor beide partijen.

PS. Hij is veraast... is dat een samentrekking van verrast en verbaasd?
(Goed nieuws voor WK: met ingang van het nieuwe jaar zal ik geen taalfouten meer rapporteren. "Hij bedoeld", "u vind" etc.... het staat erg dom en slordig, zeker voor ervaren journalisten, maar jullie doen maar.)

Het is een mooi systeem, dat van Nespresso, maar met 31 tot 33 cent per kopje wel heel erg duur. Ik wacht wel tot het octrooi op die cupjes is afgelopen, dan zal de concurrentie ook wel met cupjes komen, maar dan veel goedkoper. We hebben hetzelde immers bij Senseo gezien.

Het bericht van schoolmeester Van Rooijen is inderdaad goed nieuws. Ergerlijker dan de taalfouten op WK zijn voor mij de berichtjes met opgeheven vinger van mensen die over doorgaans weliswaar over de basiskennis van de grammatica beschikken, maar waarschijnlijk bij het maken van het Dictee van de Nederlandse Taal minstens dertig keer onderuit gaan. Het gaat volgens mij altijd om tikfoutjes, gemaakt omdat een bericht snel op WK moet worden geplaatst. Onnodig natuurlijk, want als je de redacteur zijn berichtje even terugleest vallen hem de foutjes vanzelf op.

Of denken de schoolmeesters onder de WK-lezers werkelijk dat de redactie niet bekend is met de juiste spelling van de Nederlandse taal?

Ik heb al jaren zo'n Nespressoding, sta bij mijn weten niet geregistreerd, en koop zonder problemen mijn cupjes bij de Bijenkorf. De 'dienstdoende George Cloony' (Youp van 't Hek) vraagt wel altijd eerst naar mijn naam en rugnummer, maar het is geen voorwaarde. Zodoende weten ze daar ook niet dat mijn apparaat al eens is gerepareerd, en begroeten ze me ook niet als een oude bekende.

Uw reactie

Vink aan als u niet wilt dat uw emailadres gepubliceerd wordt