In Die Zeit komt een arbeidssocioloog aan het woord, Günter Voß, die vertelt over mensen die door hun werk overbelast raken. 
Er zijn actuele aanleidingen om te menen dan er teveel van werkenden wordt geëist: de concurrentie tussen ondernemingen neemt toe, dus gooi er nog maar een schepje op. Of de kredietcrisis is de oorzaak van veel te hard werken in de strijd om het voortbestaan van een onderneming.
Het is vreemd, zo beweert de wetenschapsman dat het aantal psychische aandoeningen van werkenden toeneemt, terwijl de arbeidsomstandigheden toch eigenlijk niet verslechterd zijn de afgelopen jaren. Reden: van teveel mensen wordt verwacht dat ze 'top-performers' zijn, maar dat zijn de meesten helemaal niet. Het idee dat je heel veel uit iedereen kunt halen, is toch echt een misverstand.
Het loslaten van vaste arbeidstijden en het steeds maar klaar staan voor de firma (met dank aan de zaktelefoon en computer) is gewoon niet goed. 
Bij dit verschijnsel heeft iedereen 2 tegenstanders: de onderneming die steeds meer wil, maar ook de werkende zelf die alsmaar toegeeft aan de drang om zich op zijn werk te storten.
De echte profi, zo betoogt Herrn Voß, kent de kunst van het pauzeren; hij legt op tijd zijn laptop terzijde en neemt de tijd voor zichzelf.

Bron: Die Zeit