Als we tv-series als Derrick en Tatort moeten geloven, is er in de hoofdstad van Beieren altijd van alles loos, hier een moord, daar een afpersing, maar de werkelijkheid ziet er veel rooskleuriger uit.
München (1,3 miljoen inwoners, derde stad van Duitsland) is een oase van veiligheid en rust – in 2008 werden er slechts drie mensen vermoord.
In München heb je net als elders prostitutie, drugshandel en geweld, maar wat strafrechtelijke handelingen betreft, is de score nauwelijks de helft van wat gangbaar is in een stad als Frankfurt (654.000 inwoners).
Wonen in München dan betere, nettere mensen? Of laat het gezag zich van zijn meest alerte kant zien en worden wetsovertreder nauwkeurig in de gaten gehouden?
Allereerst worden mensen in een sociaal benarde positie in München goed geholpen – daar wordt door de gemeente flink wat geld in gestoken.
Verder zijn de werkloosheidscijfers laag. 4,4 procent werklozen is bijzonder weinig en dat betekent dat het overgrote deel van de bevolking z’n alledaagse bezigheden heeft, goed woont, min of meer stabiel leeft en geen geldproblemen kent.
Ook de sociale controle doet z’n werk. Als bijvoorbeeld iemand in de metro met z’n voeten op de bank zit, zeggen omstanders daar iets van, op een hele duidelijke manier.
Dan is daar nog de politie. Die wordt geacht op straat te zijn en niet achter hun bureau te zitten. Wat in de praktijk betekent dat ze pijlsnel op het Tatort aanwezig zijn. Dat geeft burgers een zeker gevoel en criminelen een onbehaaglijk gevoel. “In München moeten mensen zich op ieder moment op iedere willekeurige plek veilig voelen,” is het motto van de politiecommissaris.
Van de Amsterdamse burgemeester Job Cohen is bekend dat hij graag naar verre oorden afreist om te zien hoe het leven elders is georganiseerd. Misschien kan hij ook eens dichterbij huis gaan kijken. In München bijvoorbeeld.

Bron: Der Spiegel