Baby’s lijken op het eerste gezicht hulpeloos en afhankelijk, maar volgens kinderpsychotherapeut Marie Derome is dat beeld veel te simpel. In haar boek What Your Baby Wants You to Know legt ze uit dat baby’s veel meer begrijpen en communiceren dan we vaak denken. Maar hoe werkt dat precies?
Baby’s hebben vanaf hun geboorte een indrukwekkend aantal hersencellen: zo’n 100 miljard. Dit betekent dat ze al veel meer kunnen dan alleen reflexmatig reageren. Onderzoek toont aan dat zelfs pasgeborenen intentioneel bewegen en communiceren. Zo kunnen baby’s bijvoorbeeld gezichtsuitdrukkingen nabootsen, zoals het uitsteken van hun tong of het optillen van vingers. Zelfs hun glimlach is niet zomaar een reflex, maar heeft een sociale betekenis.
Hoewel vroeger werd gedacht dat baby’s geen pijn voelden, weten we nu beter. Baby’s hebben emoties en reageren op de gevoelens en stress van hun ouders. Dit fenomeen heet bio-behavioral synchrony: de synchronisatie tussen de emoties en fysiologische reacties van ouder en kind. Als een ouder gestrest is, kan een baby dat aanvoelen en daarop reageren.
Het idee dat baby’s passieve wezens zijn, kan leiden tot misverstanden in hoe we met hen omgaan. Door te begrijpen dat ze intentioneel handelen en communiceren, kunnen ouders beter inspelen op de behoeften van hun kind. Dit versterkt niet alleen de band tussen ouder en kind, maar helpt ook bij de emotionele ontwikkeling van de baby.